Benim için 17 Mart'ta başlayan evden çalışma dönemi 20 Nisan itibariyle devam ediyor, ve galiba yavaş yavaş deliriyorum.
İlk 10 gün keyifli gelen bu süreç günler geçtikçe sıkıcı ve bunaltıcı bir şekil almaya başladı. Bunda sanırım en önemli sebep çalıştığım şirketin kültüründen ve yöneticimin karakterinden kaynaklı.
Çalıştığım yabancı şirket özel ve iş hayat dengesizliğini motto edinmiş bir şirket. Bu söylediğimin çoğu özel şirket için geçerli olduğunu söylediğinizi duyar gibiyim. Haklısınız, ve benim şirketim de diğer yüzlercesinin bir benzeri.
Bu yazıya dün akşam başlamıştım, uyuya kalmışım. Sabah uyandığımda yazacaklarımı hatırlamıyordum.
Bir evden çalışma günü daha başlıyor. Yurtdışında yapılacak bir toplantı Covid'den ötürü videokonferans yöntemiyle gerçekleştirilecek. Hatta 144 kişinin katılımıyla başladı bile...
Paylaşmaya devam edeceğim, ya da dert yanmaya...
CD
